39 จำนวนผู้เข้าชม |
คำตอบสั้น: ถ้านายจ้างจ่ายค่าจ้างไม่ตรงตามกำหนด กฎหมายให้นายจ้างเสีย ดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี ในระหว่างผิดนัด และถ้านายจ้าง จงใจ ไม่จ่ายโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร เมื่อพ้น 7 วันนับแต่วันถึงกำหนดจ่าย ต้องเสีย เงินเพิ่มร้อยละ 15 ของเงินที่ค้างจ่าย ทุกระยะเวลา 7 วัน ทั้งสองอย่างอยู่ในพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 9
ก่อนนับดอกเบี้ย ต้องรู้ก่อนว่านายจ้าง "ผิดนัด" ตั้งแต่วันไหน มาตรา 70 กำหนดให้จ่ายค่าจ้างรายเดือน รายวัน รายชั่วโมง หรือตามผลงาน เดือนหนึ่งไม่น้อยกว่าหนึ่งครั้ง เว้นแต่ตกลงกันเป็นอย่างอื่นที่เป็นประโยชน์แก่ลูกจ้าง และถ้าเลิกจ้าง ต้องจ่ายค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด ค่าล่วงเวลาในวันหยุด และเงินที่นายจ้างมีหน้าที่ต้องจ่ายตามพระราชบัญญัตินี้ ภายในสามวันนับแต่วันที่เลิกจ้าง ในทางปฏิบัติ วันจ่ายที่ตกลงกันในสัญญาจ้างหรือข้อบังคับการทำงาน คือจุดที่ใช้ตรวจว่าจ่ายช้าหรือไม่
มาตรา 9 วรรคหนึ่ง กำหนดว่า ถ้านายจ้างไม่จ่ายค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด ค่าล่วงเวลาในวันหยุด และเงินที่นายจ้างมีหน้าที่ต้องจ่ายตามพระราชบัญญัตินี้ภายในเวลาตามมาตรา 70 ให้นายจ้าง เสียดอกเบี้ยให้แก่ลูกจ้างในระหว่างเวลาผิดนัดร้อยละสิบห้าต่อปี
มาตราเดียวกันใช้กับเงินอื่นที่นายจ้างค้างด้วย ได้แก่ หลักประกันที่เป็นเงินตามมาตรา 10 วรรคสอง เงินตามมาตรา 17/1 เงินตามมาตรา 75 ค่าชดเชยตามมาตรา 118 และค่าชดเชยพิเศษแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าหรือค่าชดเชยพิเศษตามมาตรา 120 มาตรา 120/1 มาตรา 121 และมาตรา 122
ตัวอย่างคำนวณ (สมมติ): ค่าจ้างเดือนละ 20,000 บาท นายจ้างจ่ายช้า 30 วัน ดอกเบี้ยประมาณ 20,000 × 15% × 30/365 ≈ 246.58 บาท
มาตรา 9 วรรคสอง กำหนดว่า ถ้านายจ้าง จงใจ ไม่คืนหรือไม่จ่ายเงินตามวรรคหนึ่ง โดยปราศจากเหตุผลอันสมควร เมื่อพ้นกำหนดเวลาเจ็ดวันนับแต่วันที่ถึงกำหนดจ่าย ให้นายจ้างเสียเงินเพิ่มให้แก่ลูกจ้าง ร้อยละสิบห้าของเงินที่ค้างจ่ายทุกระยะเวลาเจ็ดวัน
ข้อสังเกต
• เงินเพิ่มไม่ได้เกิดอัตโนมัติทุกกรณีที่จ่ายช้า ต้องเป็นการ จงใจ และ ไม่มีเหตุผลอันสมควร ซึ่งพนักงานตรวจแรงงานหรือศาลเป็นผู้พิจารณาจากข้อเท็จจริง
• เงินเพิ่มคิดจาก "เงินที่ค้างจ่าย" เป็นรอบละ 7 วัน จึงเพิ่มขึ้นเร็วกว่าดอกเบี้ยมาก
มาตรา 9 วรรคสาม กำหนดว่า ถ้านายจ้างพร้อมจะจ่าย และ นำเงินไปมอบไว้แก่อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมาย เพื่อจ่ายให้แก่ลูกจ้าง นายจ้างไม่ต้องเสียดอกเบี้ยหรือเงินเพิ่มตั้งแต่วันที่นำเงินไปมอบไว้ ข้อนี้เป็นประโยชน์กับนายจ้างที่ติดต่อลูกจ้างไม่ได้ หรือมีข้อโต้แย้งเรื่องการรับเงิน
เรียกได้ในช่องทางเดียวกับการเรียกค่าจ้างค้าง คือ ยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงาน หรือฟ้องศาลแรงงาน ควรระบุในคำร้องหรือคำฟ้องให้ชัดว่าขอดอกเบี้ยตามมาตรา 9 วรรคหนึ่ง และเงินเพิ่มตามมาตรา 9 วรรคสอง พร้อมระบุวันที่ถึงกำหนดจ่ายแต่ละงวด ขั้นตอนทั้งสองช่องทางอ่านได้ที่บทความ นายจ้างไม่จ่ายเงินเดือน: ร้องพนักงานตรวจแรงงานหรือฟ้องศาลแรงงาน
• วันจ่ายค่าจ้างตามสัญญาหรือข้อบังคับการทำงาน
• วันที่ได้รับเงินจริงในแต่ละงวด (รายการเดินบัญชี)
• ข้อความที่นายจ้างแจ้งเหตุผลการเลื่อนจ่าย ซึ่งใช้พิจารณาว่ามี "เหตุผลอันสมควร" หรือไม่
• จ่ายช้า → ดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปีในระหว่างผิดนัด (ม.9 วรรคหนึ่ง)
• จงใจไม่จ่ายโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร พ้น 7 วัน → เงินเพิ่มร้อยละ 15 ของเงินค้างทุก 7 วัน (ม.9 วรรคสอง)
• นายจ้างนำเงินไปมอบไว้แก่อธิบดี → หยุดดอกเบี้ยและเงินเพิ่มนับแต่วันนั้น (ม.9 วรรคสาม)
นัดหมายปรึกษา: หากต้องการให้ทนายความตรวจเอกสารและประเมินแนวทางในกรณีของท่าน นัดหมายปรึกษาทนายนิธิพล สำนักงานทนายความนิธิลอว์แอนด์วิน โทร 095-453-4145 (จันทร์–เสาร์ 09.00–18.00 น.) หรือดูช่องทางติดต่อ
บทความนี้เป็นข้อมูลกฎหมายทั่วไป ไม่ใช่คำแนะนำสำหรับกรณีเฉพาะ · ตรวจตัวบท ณ วันที่ 12 พ.ย. 2569